załóż konto zapomniałeś hasła?
Dzisiaj jest: 23 lipca 2014 , imieniny: Sławy, Sławosza, Żelisławy

Rozwiązanie umowy o pracę po 182 dniach choroby pracownika
22 lutego 2011

 

Pracownik po wyczerpaniu prawa do wynagrodzenia chorobowego i zasiłku chorobowego (nie otrzymał prawa do świadczenia rehabilitacyjnego) zgłosił się do pracy celem jej podjęcia. Oświadczył w kadrach, że zgłasza gotowość podjęcia pracy po zakończonym okresie swojej choroby. Ponieważ pracownik wyczerpał okres 182 dni, w ramach których przysługiwały owe świadczenia pieniężne, poprosiliśmy o przedstawienie zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego zdolność do wykonywania dotychczasowej pracy. Pracownik oświadczył, że nie ma zaświadczenia. Chcieliśmy wydać skierowanie do lekarza, celem przeprowadzenia kontrolnych badań lekarskich, ale pracownik odmówił przyjęcia skierowania. Oświadczył, że nie zamierza udawać się do lekarza, gdyż jest zdolny do jej podjęcia. Czy pracodawca w takiej sytuacji ma prawo rozwiązać z pracownikiem stosunek pracy na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.?

Przepis art. 53 k.p. upoważnia pracodawcę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w razie dłuższej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy.

Okolicznością, która uzasadnia rozwiązanie umowy w tym trybie jest między innymi niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby, jeżeli trwa ona dłuższy czas niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego prze pierwsze 3 miesiące – gry pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową (art. 53 § 1 pkt 1 lit. b). Rozwiązanie umowy nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny niezdolności do pracy (art. 53 § 3). Z treści powołanego przepisu wynika, że uprawnienie do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia ustaje, jeśli pracownik stawi się do pracy będąc zdolnym do jej wykonywania w znaczeniu posiadania (odzyskania) rzeczywistej zdolności do pracy, tej którą utracił z powodu choroby. Odzyskanie zdolności do pracy musi dotyczyć pracy (stanowiska), w zakresie której uprzednio została orzeczona niezdolność do pracy, a nie zdolności do jakiejkolwiek innej pracy. Wynika to z brzmienia art. 53 § 3 k.p., który odwołuje się wprost do przyczyny nieobecności w pracy; tą zaś jest niezdolność do pracy wskutek choroby odniesiona do pracy (stanowiska) wykonywanej przed zachorowaniem.

Przykład:

Pracownik wskutek choroby stał się niezdolny do pracy na stanowisku olejarza w Dziale Maszynowni. Odzyskanie zdolności do pracy, pozbawiające pracodawcę prawa do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia, musiałoby dotyczyć tej pracy (olejarza), względnie, w związku z dokonanymi zmianami organizacyjnymi - zdolności do pracy na stanowisku olejarza w innym dziale z porównywalnymi warunkami pracy. Z przedłożonego przez pracownika zaświadczenia lekarskiego z dnia 10 marca 2011r. nie wynikało, że pracownik zdolność tę odzyskał. Z charakterystyki stanowiska pracy w Dziale Maszynowni, a także z opisu realnych warunków pracy w tym dziale, wynika, że wykonywana praca należała do prac ciężkich. Tymczasem wymienione zaświadczenie lekarskie stwierdzało, że pracownik może wykonywać tylko pracę lekką z dźwiganiem ciężarów do 3 kg, w odpowiednich warunkach klimatycznych i bezstresową. Zaświadczenie to nie spełniało nadto wymagań § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników... (Dz.U. Nr 69, poz. 332 ze zm.), ponieważ nie zawierało stwierdzenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na określonym stanowisku lub o przeciwwskazaniach zdrowotnych do pracy na określonym stanowisku pracy, w tym przypadku pracy na stanowisku olejarza. Z wymienionych względów zaświadczenie to nie może zostać uznane za podstawę do stwierdzenia odzyskania przez pracownika zdolności do pracy. Pracodawca obowiązany jest domagać się jego uściślenia. W dniu 14 marca 2011r. pracownik przedstawił nowe zaświadczenie, z którego wynikało, że pracownik nie odzyskał zdolności do pracy w charakterze olejarza. Zgodnie z art. 229 § 2 KP pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku  niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. W powyższych warunkach działania pracodawcy, zmierzające do jednoznacznego określenia zdolności pracownika do pracy, nie mogą być traktowane jako uzasadniające zarzut naruszenia przez pracodawcę art. 8 k.p. Obowiązkiem pracodawcy jest dbać o bezpieczeństwo zdrowia swoich pracowników.

W wyroku z dnia 16 grudnia1999 r. I PKN 415/99 Sąd Najwyższy wypowiedział się w zakresie uprawnienia pracodawcy do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem, który zgłasza się do pracy nie przedstawiając orzeczenia o zdolności do jej wykonywania.

Zakaz rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności (art. 53 § 3 k.p.) nie ma zastosowania, jeżeli pracownik jest nadal niezdolny do pracy wskutek choroby, a do pracy zgłasza się w celu przerwania biegu okresu uprawniającego pracodawcę do rozwiązania umowy.

Przepis ten stanowi, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn nie zawinionych przez pracownika nie może nastąpić po jego stawieniu się do pracy "w związku z ustaniem przyczyny nieobecności". Jeżeli więc przyczyną usprawiedliwionej nieobecności w pracy jest niezdolność do jej świadczenia wskutek choroby, to stawienie się do pracy tylko wtedy aktualizuje dla pracodawcy zakaz niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy, gdy obecność pracownika pozostaje w związku z odzyskaniem zdolności do pracy, czyli powrotem do zdrowia. Wspomniany zakaz nie znajduje zatem zastosowania, jeżeli pracownik jest nadal niezdolny do pracy wskutek choroby, a do zakładu pracy zgłasza się w celu przerwania biegu okresu, którego upływ uprawnia pracodawcę do niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy. Bez znaczenia jest w takich okolicznościach ewentualne deklarowanie przez pracownika, że w zakładzie stawił się w celu świadczenia pracy. Istnienie podobnego zamiaru nie wystarcza bowiem do przyjęcia, że pracownik był w gotowości do pracy, jeżeli nie miał równocześnie psychofizycznej zdolności do urzeczywistnienia owego zamiaru, a więc faktycznej możliwości wykonywania pracy. Bez dopełnienia tak rozumianej gotowości do pracy nie jest pracodawca obowiązany zatrudniać pracownika w ramach stosunku pracy (art. 22 § 1 k.p.).

Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, przy czym pracownik, który był wskutek choroby niezdolny do pracy przez okres dłuższy niż 30 dni ,,podlega" kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku (art. 229 § 2 k.p.).

Prawidłowa interpretacja powyższych przepisów powinna doprowadzić do wniosku, że rozstrzygające znaczenie dla oceny legalności dokonanego przez pracodawcę niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy miała kwestia odzyskania bądź nieodzyskania przez pracownika zdolności do pracy na stanowisku zajmowanym przed powstaniem niezdolności do pracy..

Samo stawienie się pracownika do pracy w celu jej świadczenia – nie poparte zaświadczeniem lekarskich o zdolności do jej wykonywania - nie pozbawia pracodawcę prawa do niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy.

W opisanej na wstępie sytuacji pracodawcy przysługuje prawo do rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.

Podstawa prawna:

  • art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.
  • wyrok z dnia 16 grudnia1999 r. I PKN 415/99

Zygmunt Stanisławski
22 lutego 2011r.

 

Autor: Administrator dodano: 22 lutego 2011 01:00
Podobne artykuły
Polecamy
Zakopiańskie apartamenty

Apartamenty w Zakopanem.
Lato 2014 - wolne terminy.
Apartamenty położone przy Rondzie Kuźnickim.

czytaj całość

Ekspert radzi

Słowa Ustawy

Zapraszamy na stronę internetową, na której znajdziecie Państwo wiele interesujących wyjaśnień oraz opinie sporządzane przez Biuro Prawne Stanisławscy. Wszystkie publikowane opinie, nie stanowią przepisów prawa, ale mogą wyjaśnić wiele wątpliwości przy ich stosowaniu.



Newsletter





Zawsze aktualne informacje prosto na Twoją skrzynkę! Podaj swój e-mail i zapisz się na subskrypcję bezpłatnych porad.

Ekspert radzi

Zygmunt Stanisławski

W 1979r. ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1981 - 1990 pracownik Państwowej Inspekcji Pracy OIP w Łodzi. Od 1989r. partner zarządzający w BP Stanisławscy. Autor wielu pisemnych opracowań prawnych. Trener z ponad 30 letnim doświadczeniem zawodowym.


więcej

Masz problem?
Pytaj prawnika!

Jesteśmy do Twojej dyspozycji od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00 - 15.00 pod numerem telefonu:
tel 42/617 00 78
fax 42/ 617 00 79

lub napisz do nas na:
biuro@literaprawa.pl

Zaistniej w sieci!
Zaistniej w sieci!



Ubezpieczenia społeczne

stat4u

Strona główna / Opinie / Kadry / Wynagrodzenia / ZUS / Szkolenia / Reklama / Regulamin / Kontakt